In deze post ga ik in op het verbredende onderzoek wat ik heb uitgevoerd door conferenties en workshops te bezoeken in de week na de kick-off.
In de week na de kick-off ben ik naar een conferentie over game didactiek, twee workshops over werken met een kuka en de presentatie van het onderzoek 'Acting like a Robot' geweest.
De conferentie over game didactiek van Saganet ging over hoe games ingezet kunnen worden in het onderwijs en als leertool. Dit is een brede interesse van mij en een spoor wat ik misschien wil gaan onderzoeken in de komende weken. Ik heb uit deze conferentie vooral de kennis meegenomen dat het belangrijk is om weerstand te erkennen en erdoorheen te werken als je iets wilt leren. Dat leren pas goed werkt als je erachter komt wat je nog niet kan, en dat hier opties voor zijn om het makkelijker te maken, en om met meer zelfvertrouwen te leren.
Ondanks dat het een interessante conferentie was, heb ik uit de conferentie verder weinig meegenomen wat ik meteen als waardevol voor dit onderzoek zou beschouwen.
In de dagen daarop ben ik naar twee workshops geweest die ingingen op werken met een Kuka. Een workshop van Niek Vanoosterweyk ging over Mime en robots, en over hoe het lichaam van een robot en het lichaam van een performer parallel kunnen staan en wanneer niet. Er zijn bepaalde mogelijkheden en affordances die het menselijk lichaam heeft en robots niet, en vice versa. Hoe doe je dat onderzoek, en is die dubbeling daarin wenselijk?
Deze workshop ging voor mij heel erg in op de fysieke aspecten van een niet- antropomorfe robot en hoe die lichamelijkheid toch menselijk kan aandoen. Voor mij zat het heel erg in het zoeken naar de dingen die juist niet overeen komen, tussen de machine en de mens, om die in hun kracht te zetten en daar gebruik van te maken. Ook vond ik het erg interessant om te zien hoe Niek de niet- menselijke bewegingen toch interpreteerde in menselijke beweging, en dat als gevolg zijn bewegingen ook enigszins robot-achtig werden.
Hij heeft een aantal mime- etudes laten zien en hoe die zijn geinterpreteerd naar de Kuka. Ook zijn we in een discussie in gegaan op de 'nulpositie'. Wat is de neutrale manier van stilstaan van de mens, en wat is die van de robot?
Ook heb ik een lezing bijgewoond van Stephanie Pan, die liet zien hoe ze met de Kuka verschillende tonen en noten heeft gevonden en hoe ze hier muziek en ritmes mee heeft gemaakt.
Ik vond het in deze workshop erg interessant om te horen hoe zij sprak over de Kuka. Ze vertelde dat ze het zag als een zangeres, niet als een instrument, omdat die op veel verschillende manieren kan zingen en omdat elke individuele kuka een echt eigen klank heeft. Ze vertelde over hoe ze verschillende instrumenten zoals weefmachines en ijsmachines heeft gebruikt om liedjes en soundscapes mee te maken. Dit inspireerde mij: beide deze workshop en die van Niek gaan in op hoe een robot gebruikt kan worden op andere manieren dan waar die oorspronkelijk voor bedoeld is. Voor mij zegt dat veel over speelsheid en over de wil om te ontdekken, om de grenzen van wat wij kunnen doen met een robot te verkennen.
In deze video laat ze een deel van een toonladder horen.
In deze video laat ze een deel van een lied horen die ze heeft gecomponeerd (Kuka song). Hier gaat ze in op de akkoorden die klinken als de robot beweegt.
Dit is een onderzoek in ritme. Voor mij was deze sprekender dan het onderzoek in geluid of melodie. Ook ging ze in op hoe de robot soms 'glitches' heeft en hoe deze zorgen voor oneffenheden in de muziek, kleine haperingen, maar dat juist deze oneffenheden ervoor zorgen dat het spontaan en 'echt' is. Hier merkte ik ook dat ik het juist boeiend (en menselijk!) vond wanneer het niet perfect ging.
Dit merkte ik nog het meest in een performance later die dag, waarin de kuka een tekening maakte op de grond. De stift bleef niet goed aan de kuka vast zitten, waardoor de tekening niet goed getekend werd. Dit riep bij mij gevoelens op van medelijden voor de mensen verantwoordelijk voor de kuka, maar ook een bepaald medelijden met de robot zelf, het idee dat die het 'niet lukte' om te doen wat die moest doen maar dit niet eens door had van zichzelf.
De presentatie van de uitkomsten van het onderzoek vond ik erg boeiend. Ik heb deze opgenomen voor mezelf om terug te luisteren.
De zaken die ik het interessants en meest boeiend vond voor dit onderzoek waren:
- Het kader waarin de robot performer geplaatst word is van ontzettend groot belang. De context waarin je de robot ziet bepaald voor een heel groot deel hoe je met het wezen interacteert en hoe je het ziet.
Voor mij komt hierin ook de optie om een context te gaan scheppen met een uitgebreide worldbuilding weer sterk terug.
- De interactie is belangrijk, en vooral wat er precies in de interactie gebeurd. Wat doet de robot van mij, hoe interacteer ik ermee? Wat zijn de affordances?
- De vraag: hoe zorgen we ervoor dat robot zelf kunnen gaan improviseren, zonder voorgeprogrammeerd te zijn? Wat zou dat doen met de manier waarop we met de robot omgaan?
- Het is ook belangrijk dat een robot niet té menselijk is. Een robot mag echt een robot zijn, en hoeft geen menselijkheid na te bootsen. Dat werkt vaak juist averechts. Hierin is het internalist perspective belangrijk. Als een robot eruit ziet of zich gedraagt en een mens, schept dat de verwachting dat die emoties, intenties of een bepaalde inner state heeft en die kan laten zien, terwijl dat niet het geval is.
Dit klopt echter niet altijd: een glimlach is bijvoorbeeld ook een uitnodiging of geruststelling. Dit heeft dus ook met specifieke situaties te maken.
Hieruit wil ik de volgende stappen gaan onderzoeken:
1. Onderzoek Irene Alcubilla Throughton
2. Wanneer krijgt een pop/robot een ziel?
Ik wil gaan onderzoeken wat kadering en context hierin kan doen, ook zonder dat de robot of pop van zichzelf al beweegt.
3. Wanneer voel je een relatie met de pop/robot?
En wat is daarvoor nodig?
4. Welke affordances en kaders brengen verschillen in scripted en emergent interacties?
Hoe draagt een meer gescript of juist een 'lossere' interactie bij aan het gevoel van menselijkheid, welke voor- en nadelen hebben beide opties?
Reacties
Een reactie posten