Bezieling in niet-levende wezens

 De afgelopen maand heb ik meerdere weken met verschillende objecten rondgelopen, waaronder een drietal metalen blokjes die ik warm moest houden en een zakje met kleine schroefjes die waren overgebleven nadat ik de monitor uit elkaar heb gehaald (zie: het sterfbed van de monitor).  De schroefjes heb ik een lange tijd bij me op mijn huid gedragen. Op een gegeven moment had ik een voortgangspresentatie over dit project en vertelde ik over de monitor en over de schroefjes, en tijdens de presentatie begon ik te huilen. Op een of andere manier zorgde dat ervoor dat ik boosheid richting de schroefjes ging ervaren, waardoor ik ze niet meer met me mee wilde dragen, maar ik kan ze niet weg doen. Ik wil nog verder met de schroefjes aan de slag, in de gaten houden hoe dat zich ontwikkelt, maar ik weet nog niet op welke manier. De blokjes waren van Jorrit Thijn, mijn begeleider, die er ook een soortgelijk experiment mee heeft gedaan. Ik heb in totaal ongeveer 14 dagen met deze blokjes ron...

Via Astrid, de blackbox medewerker van HKU Theater, heb ik een speelgoed- robot gekregen om in elkaar te zetten. Het was een leuk project. Nadat het af was, merkte ik ook wel dat ik er trots op was, en er voorzichtig om mee wilde gaan. Het had een bepaalde waarde gekregen die het eerder niet had, puur doordat ik er tijd en moeite aan had besteed. Ik merk dat het object op zich geen 'bezield' gevoel bij me oproept, maar dat het wel begint te leven wanneer het beweegt en geluid maakt, zelfs als het niet interactief is. Mijn vermoeden is dat dat komt door de suggestie van een binnenwereld: dat het object als het ware 'gepuppeteerd' wordt door zijn voorprogrammering. Ook zit er een bepaalde factor aan onvoorspelbaarheid in, iets wat in de playtest op de open dag naar voren is gekomen als een mogelijke bijdrage aan de ervaring van bezieling in een object. Wat ik heel interessant vond in de robot is dat die één specifieke functie heeft waarbij die, op wat lijkt op 'random...

Op de open dag op de HKU, 22 maart 2025, heb ik een playtest uitgevoerd. Deze playtest was vooral een middel om de theorieën die ik tot nu toe heb verzameld over de factoren die bijdragen aan bezieling, te testen. De maandag ervoor heb ik een update gegeven over de huidige hoofd- en deelvragen van het onderzoek die ik dus ook in deze playtest heb meegenomen, die zijn als volgt: Hoofdvraag: - Welke factoren dragen bij aan de ervaring van de bezieling van een object?  Deelvragen: - Welke rol speelt de relatie tot een ander mens in de ervaring van bezieling bij een object? Is een relatie tot andere mensen nodig om bezieling te ervaren? - Welke rol speelt de factor tijd binnen de ervaring van bezieling van een object? - Hoe kan ik de factor context binnen de ervaring van bezieling van een object inzetten? - Welke rol speelt de factor ‘respect’ binnen bezieling als geheel? - Hoe kun je een object ‘pijn’ doen? Wat zegt dat over de ervaring van bezieling? In het onderzoek tot nu is het te...